In tegenstelling tot wat de media beweren, vindt binnen 's lands grootste partij wel degelijk een ideologische verschuiving plaats.
Zoals in alle grote partijen bestaan ook binnen het Vlaams Blok/Belang interne spanningen. Die blijven echter veelal binnenskamers omdat de partij van buitenaf aangevallen wordt door tegenstanders die de politieke dood van alle belangers gezworen hebben. Elke avond dankt Filip Dewinter de hemel voor dwazen zoals Johan Leman, Paul Pataer, Joël De Ceulaer, Marc Spruyt of Philippe von Coburg.
De aanvallen op het VB zijn zo haatdragend dat zij de partijleden verplichten om de rangen te sluiten en front te vormen rond FDW, de man die tegelijk de kracht en de zwakte van het VB is.
Deze laatste voert al enige tijd een "verruimingsoperatie" die werd uitgedacht om hem aan een nieuw imago te helpen. Zoals Knack op 17 november schreef, bestaan er in het VB Angelsaksisch georiënteerde conservatieve stromingen. Hun invloed is zichtbaar in de herschreven Beginselverklaring van de partij. Maar dat is niet de richting die de Antwerpse sterke man uitwil. Zijn nieuwe marsrichting wordt door "verruimer" Jurgen Verstrepen "progressief rechts" genoemd. Verstrepen doet dit op zijn overvloedig met vrouwelijk naakt gelardeerde webstek van waaruit de bezoeker rechtstreeks kan doorklikken naar erotische en soms regelrecht pornografische sites.
Het VB wil duidelijk af van zijn "preutse" imago. Ook de tijd van de preferentiële aandacht voor de huismoeders is voorbij. In een interview met Gazet van Antwerpen (16 november) liet FDW weten dat de "vrouwelijke boegbeelden" van de verruimde partij "bewust gekozen" zijn in functie van het nieuwe imago. Op 1 december verduidelijkte hij in De Tijd dat het de bedoeling is "af te geraken van het verkeerde beeld dat wij zouden staan voor de vrouw aan de haard."
Met de nieuwe richting die de partij uitgaat, worden heel wat oude getrouwen op hun ziel getrapt. Zij zwijgen omdat het VB door tegenstanders zozeer wordt belaagd dat het overleven van de partij, die de grootste Vlaams-nationale politieke formatie is ooit, afhangt van het feit dat iedereen de rangen gesloten houdt.
Traditioneel steunde het VB op drie pijlers: het streven naar Vlaamse onafhankelijkheid, het bestrijden van de "multicultuur" die onze eigen identiteit bedreigt, het verdedigen van de traditionele morele waarden. De derde pijler wordt thans in mineur gezet zodat er extra geworven kan worden bij mensen die voor de derde pijler niet gevoelig zijn maar die zich omwille van de tweede pijler door de partij aangesproken voelen. Een concreet voorbeeld zijn homoseksuelen die zich bedreigd weten door moslimfundamentalisten. Marie-Rose Morel, toekomstig VB-partijbestuurslid, stapte vorig jaar op roze zaterdag mee op achter de eisen van de homo-beweging.
Ook bij de anti-religieuze secularisten, wil het VB gaan werven omdat zij de verworvenheden van de hedonistische samenleving, zoals vrije pornografie en het recht op abortus, bedreigd zien door de islam. Verstrepen moet die klus klaren.
De strategische afweging die FDW heeft gemaakt is de volgende: Er bestaat een grote groep aan potentiële kiezers die aangesproken kan worden door de tweede pijler maar zich tot dusver liet weerhouden door de derde pijler. FDW meent dat de winst die via de tweede pijler gemaakt kan worden, groter is dan het eventuele verlies van kiezers die het VB afvallig zouden worden als het de derde pijler opgeeft. De kleine groep die om de derde pijler geeft, door Johan Van Hecke (van de toenmalige CVP) in 1996 begroot op "amper 10 tot 15% van de Vlaamse kiezers," hebben toch geen andere partij waarop ze kunnen stemmen. Bovendien zijn vele van de verdedigers van de derde pijler, ook vurige verdedigers van de eerste pijler. Ze zullen bijgevolg zwijgen om de kracht van het VB als Vlaams-nationale speerpunt niet te verzwakken.
FDW is een begaafd politicus. Hij wist tot dusver feilloos aan te voelen waar electoraal het meest te rapen valt. Het is bijgevolg niet onmogelijk dat zijn strategie om de derde pijler op te geven, een verdere doorbraak van het VB kan bewerkstelligen. Omdat zo'n doorbraak de Vlaamse onafhankelijkheid dichterbij brengt, moet dit ons verheugen.
De strategie kan echter ook mislukken, namelijk indien er in Vlaanderen, net zoals in Amerika, bij een groot deel van het kiespubliek een hunkering zou bestaan naar politici die de traditionele, morele waarden verdedigen. Bush won op 2 november de Amerikaanse verkiezingen door daar voluit op in te spelen. Die veronderstelling gaat echter alleen op indien Vlaanderen, en bij uitbreiding West-Europa, toch meer op Amerika lijkt dan men vermoedt. FDW gokt van niet. Voor een keer bevindt hij zich in éénklank met de pers. Hij ziet dit wellicht als een teken van zijn groeiende maatschappelijke aanvaardbaarheid.
02/12/04
