Johannes XXIV

Het weekblad Humo publiceert eerstdaags een artikel waarin "onthuld" zal worden hoe het pausschap werd "getorpedeerd" van kardinaal Danneels - of "Johannes XXIV" zoals hij graag had geheten. Humo vernam in de omgeving van Danneels dat "alternatieve circuits" stelselmatig de berichtgeving in het Vaticaan over de toestand van de kerk in Vlaanderen zouden hebben "geïntoxiceerd." Daardoor heeft "onze Godfried" zijn kansen op de troon van de Heilige Petrus verspeeld.

Ook ik ben één van de velen die de voorbije weken gecontacteerd werd door Humo-redacteur Jan Antonissen in zijn speurtocht naar de "samenzwering tegen Danneels." Antonissen kwam met een vooringenomenheid waaruit me al vlug duidelijk werd dat hij zijn verhaal reeds in zijn hoofd had zitten en enkel nog wat citaten zocht die in zijn kraam pasten. Andere leden van het "complot tegen Danneels" zijn (aldus Antonissen) Leo Tindemans, ex-chef van de staatsveiligheid Albert Raes, Nucleus-uitgever Pieter Huys, 't Pallieterke, de puriteinse vleugel van het Vlaams Belang, de rechtervleugel van CD&V, het Hof, de pastoor van de Antwerpse Sint-Jacobskerk, de voormalige European University, wijlen Lode Claes, de adviesraad van Trends, en het Opus Dei.

Ik weet niet of Antonissen zijn hersenspinsels zelf gelooft, maar ik vrees van wel. Om u het kopen van Humo te besparen, wil ik u graag de kern (de "nucleus" zo u wil) van het artikel van Antonissen verklappen: Volgens hem zijn er in Vlaanderen duistere krachten aan het werk die Mgr. Leonard, de conservatieve bisschop van Namen, op korte termijn als kardinaal van Mechelen-Brussel willen installeren, om hem van daaruit vervolgens te lanceren voor het pausschap, hetzij als Paulus VII, Johannes Paulus III, Pius XIII of Benedictus XVII, maar in géén geval als Johannes XXIV.

Lach er niet mee, want ze zijn er bij Humo heilig van overtuigd dat deze samenzweerders al eens eerder een paus naar hun beeld en gelijkenis hebben geschapen. Wijlen "spekpater" Werenfried van Straaten heeft destijds één van zijn acolieten (een zekere Karol Wojtyla die met geld van "de Spek" in de communistische modelstad Nowa Huta een gigantische kerk had gebouwd) op de troon van Petrus geplant. Als wederdienst heeft die Wojtyla toen ene Vik van Brantegem, een voormalige Vlaams-nationalistische studentenleider die in Duitsland de propagandadienst van "de Spek" leidde, naar Rome gehaald. Van Brantegem gaf eind jaren zeventig in Vlaanderen het jongerenblad Alternatief uit.

Lobbyist

In de redactie van dat blad trof men namen aan als Leo Custers en Alexandra Colen. Er werd aan meegewerkt door zwartzakken zoals Jos Vranckx, Karel Dillen, Matthias Storme, Hugo Van Heeswijck, Lode Claes en ondergetekende. Toen van Brantegem naar het buitenland vertrok, werd hij als hoofdredacteur opgevolgd door Fernand Keuleneer, die later advocaat werd van "de Spek" en vandaag zelfs de juridische raadsman is van het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Als dusdanig schrijft hij rechtse artikelen in het semi-officiële kerkelijke weekblad Tertio, voert debatten over de islam met Filip Dewinter, en brieft ongetwijfeld alles wat bezwarend is voor Danneels rechtstreeks over aan zijn oude kompaan van Brantegem, die er uiteraard onmiddellijk mee naar de paus loopt.

Daar houdt de "intoxicatie" door dit "alternatieve circuit" echter niet op. In de jaren tachtig bracht Lode Claes de jonge wolven van Alternatief in contact met een gespreksgroep waar ook notoire Belgicisten deel van uitmaakten, zoals staatsveiligheidschef Albert Raes, Coudenberggroep-voorzitter Jean-Pierre De Bandt en de Brugse advocaat Pieter Huys. Deze laatste figuur intrigeert Humo zodanig dat het blad er behalve Antonissen ook Annemie Bulté op afstuurde. Huys is, naar Antonissen mij toevertrouwde, "een lobbyist." Vast staat dat hij een persoonlijke vriend was van voornoemde Wojtyla, bij wie hij zo'n twee keer per jaar op privé-bezoek ging. In de vroege jaren negentig richtte Huys samen met Keuleneer, De Bandt en een paar anderen een maandblad op waarvan de naam "Nucleus" bedacht werd door Colen. Ondergetekende was er de allereerste hoofdredacteur van, wijlen de rechtse CVP-senator Bob Gijs de tweede, en Monica Annemans (vrouw van) werkte er ooit als redactiesecretaresse. Dit alles uiteraard allemaal met het doel Danneels te dwarsbomen in zijn pogingen om Johannes XXIV te worden.

Eigen volk

U zal het niet geloven, maar ook daar houdt het niet op. Van het netwerk-Huys, ook bekend als de "club van Brugge," maken behalve Albert Raes, eveneens Leo Tindemans, Herman De Dijn, oud-senator Johan Weyts en Mia De Schamphelaere deel uit. Huys staat ook dicht bij Gunnar Riebs, een mysterieuze figuur die eveneens uitstekende contacten in Rome heeft, maar tegelijk vriend aan huis is bij de koninklijke familie, de hoge Europese adel en de jetset van Knokke. Men fluistert dat Riebs koninklijk bloed in de aderen heeft stromen. In elk geval hangt zijn huis vol schilderijen van prins Karel.

Wie ook tot het ultramontaanse netwerk behoort, is pastoor Luc De Maere van de Sint-Jacobskerk in Antwerpen. De Maere is niet zomaar een pastoor. Hij heeft een statuut als Vaticaanse diplomaat, is een nauwlettende spectator van het kerkgebeuren in Vlaanderen, en hij kent Ratzinger - of beter: Ratzinger kent hem.

Gelukkig is er vandaag Humo om te onthullen hoe dergelijke vijanden met directe lijnen tot in de pauselijke privé-vertrekken, de voorbije kwarteeuw stelselmatig de goede faam van kardinaal Danneels onder zijn collega-kardinalen hebben bezwadderd. Daardoor hebben ze verhinderd dat de Vlamingen, na de Hollanders, de Italianen, de Polen en Duitsers, ook eens een paus uit eigen volk zouden krijgen. Momenteel zijn deze lieden zelfs het Vaticaanse bedje aan het spreiden voor, godbetert, een Waal! En dan durven sommigen onder deze samenzweerders zich nog flamingant te noemen! Gelukkig, zoals ik al zei, is er Jan Antonissen van Humo om als wraakengel de verdediging van Vlaanderen en zijn kerkvorst, de gebuisde Johannes XXIV, op zich te nemen.

05/05/05