Kliklijn

In het recentste nummer van het maandblad Nucleus staat een artikel van ene Louis Van Roy. Wie kan dat wel zijn? Jan Antonissen van Humo was de voorbije weken naarstig op zoek naar de echte naam van de persoon achter dit pseudoniem. Na grondige analyses van schrijfstijlen, meende hij te kunnen concluderen dat Leo Custers de mysterieuze Louis Van Roy is. Leo viel van zijn stoel toen Antonissen hem onverhoeds met de vraag confronteerde of hij Louis Van Roy is. Bijna was 't Pallieterke ontmaskerd als een filiaal van Nucleus en de Tindemans-vleugel van CD&V. Het heeft onze hoofdredacteur zozeer aangegrepen dat hij aan vakantie toe is en naar het warme Zuiden is vertrokken. Ongetwijfeld ergens in de buurt van Castel Gandolfo om er instructies in ontvangst te nemen voor onze campagne "beschadig Danneels."

Het was niet de eerste keer dat Jan Antonissen ravages aanrichtte met onthullingen omtrent de ware identiteit van auteurs. Zo wist hij in mei vorig jaar in Humo te vertellen dat ondergetekende wel eens gebruik maakt van het pseudoniem Stephen Pollard om anti-Belgische stukjes te plegen in de Britse krant The Times. Heel wat "anti-fascisten" zijn er sindsdien heilig van overtuigd dat Belien en Pollard één en dezelfde figuur zijn. Het helpt niet dat ik ontken, want dat geloven ze niet. Het hielp ook niet toen ik het tegen Antonissen ontkende. Daarom ben ik zelf op zoek gegaan naar de snoodaard Pollard. Afgelopen weekend kon ik hem op heterdaad te betrappen. Het is Louis Van Roy.

Kolder

Helaas kwam die ontdekking te laat om ze nog aan Jan Antonissen mee te geven voor publicatie in zijn blad. Vorige dinsdag verscheen in Humo immers zijn langverbeide artikel "De kliklijn van het Vaticaan: hoe conservatief België kardinaal Danneels zwartmaakt in Rome." De inhoud van dit artikel kon u in deze rubriek op 10 mei reeds lezen - waarmee niet alleen bewezen is dat lezers van 't Pallieterke drie weken voorsprong hebben op lezers van Humo, maar ook dat hetzelfde verhaal alnaargelang het blad waarin het verschijnt, beschouwd wordt als kolder dan wel als bittere ernst.

Ik vertelde u op 10 mei dat Antonissen een heel aantal vertegenwoordigers van "conservatief België" interviewde. Dat gebeurde met een grote vooringenomenheid. De inhoud van het stuk lag reeds op voorhand vast en Humo was alleen op zoek naar citaten om de stelling te illustreren dat "heimelijke filières" via "systematische intoxicatie" al vele jaren de goede naam en faam van onze kardinaal in Rome bezwadderen. Diezelfde "filières" zouden de conservatieve bisschop van Namen, Mgr. Léonard, tot primaat van België willen aanstellen.

Groot complot

Alle deftige bladen laten interviews vooraf nalezen door de betrokkenen, zodat de geïnterviewden kunnen controleren of ze wel juist geciteerd werden en eventuele misverstanden en onduidelijkheden vooraf rechtgetrokken kunnen worden. Ik weet niet hoe het met de andere geïnterviewden zat, maar Antonissen hield met een aantal van mijn bemerkingen geen rekening. Bovendien legde hij me ook een citaat in de mond dat hij me niet vooraf liet nalezen. Zo laat hij mij zeggen: "Léonard is een man van het hof én een Waal, maar als hij over enkele jaren aartsbisschop wordt, zal ik zijn keuze verdedigen in 't Pallieterke." Dat ik Léonard zal verdedigen heb ik inderdaad gezegd. Ik heb ook gezegd dat Léonard uitstekend Nederlands spreekt en zelfs dat hij 't Pallieterke leest. Maar dat de bisschop van Namen een vriend is van het hof, dàt heb ik niet gezegd. Antonissen wilde het hof echter absoluut in het lijstje der "vijanden van Danneels" onderbrengen. Toen hij mij tijdens het interview zei dat het "algemeen geweten is dat het hof Danneels vijandig gezind is," heb ik dat weggelachen en gevraagd: "Het hof? Wie is dat? Fabiola of Laurent?" Dat staat in Humo echter niet te lezen, maar wel dat uitgerekend op mijn gezag Léonard voortaan voor de lezers van Humo "een man van het hof" is geworden.

Opvallend is ook dat een aantal mensen die door Humo uitgebreid geïnterviewd werden, zoals Fernand Keuleneer, in het artikel gewoon niet aan bod komen. Ongetwijfeld pasten de verklaring van Fernand en sommige anderen niet in de grote complottheorie.

Platbroekerij

Even opvallend is dat alle leden van de zogenaamde "conservatieve kliklijn," zoals advocaat Huys, dokter Schepens, pastoor De Maere, en anderen, in Humo open en bloot voor hun mening uitkomen, terwijl de zogenaamde "kringen rond Danneels" allemaal naamloos zijn: "een bron die anoniem wil blijven," "een goed ingelichte waarnemer," "een insider in de Belgische kerk." Zo kennen we ze: de "kringen" die het vandaag in de Vlaamse kerk voor het zeggen heeft. Het zijn lafaards en platbroeken. Het is uitgerekend door hun lafheid en platbroekerij dat het katholieke geloof in Vlaanderen ten onder is gegaan. Als platbroeken in de Vlaamse media echter een forum zoeken, komen ze uiteraard bij Humo terecht, een blad met een bijzondere aandacht voor alles wat uit de broek komt of er in zit.

Alleen een blad zoals Humo, gemaakt voor en door dommeriken, ziet de inconsequentie niet van een "anonieme woordvoerder" die tegenstanders die met open vizier strijden verwijt dat zij "niet naar openheid streven." Alleen Humo ziet de inconsequentie niet van de bewering van "een goed ingelichte bron" dat de zogenaamde "verklikkers" behoren tot "de rijke roomse kliek die hun macht zien tanen," terwijl het juist de "goed ingelichte bron" is die zijn macht ziet tanen.

Alleen Humo ziet de inconsequentie niet van een "insider" die verklaart dat Danneels "zwart wordt gemaakt" omdat hij niet behoort tot de "drie K's: Kroon, Kapitaal en Kerk," terwijl uitgerekend Danneels zelf in België één van deze "drie K's" is. Of past dit niet binnen het marxistische denkraam dat de "goeden," zoals Danneels, altijd belaagd worden door de "slechten" en dat deze "slechten" altijd te herleiden zijn tot Kroon, Kapitaal en Kerk?

26/05/05