De nieuwe wereld

Vrijdag 17 juni begon een nieuwe periode in de geschiedenis van Gazet van Antwerpen. Hoofdredacteur Luc Rademakers brak in de krant een lans voor het adoptierecht van 'holebi's.' "We hebben beslist dat de krant in deze zaak haar nek moet uitsteken," zo legde Rademakers uit in Knack. "We"? Dat is niet de GvA-redactie, maar het Grootoosten, waarvan Rademakers de beul is die de opdracht kreeg om een conservatieve krant te mollen. Vandaar dat ze "haar nek moet uitsteken." Veroordeelden moeten immers met de nek bloot onder de bijl.

Rademakers gunde ons in zijn editoriaal reeds een blik op de volgende stap in de strategie van het Grootoosten: "het debat openen over welke hetero's best het recht wordt ontzegd op adoptie of zelfs genetische kinderen," want "men hoeft geen 180 graden rond te kijken om een 'klassieke ouder' te vinden die er in de opvoeding niet veel van bakt."

Ik schreef het hier reeds, en het kan niet genoeg herhaald worden: de staat is uw vijand. Net zoals Dutroux heeft hij het op uw kinderen gemunt. Straks komt de staat controleren hoe u uw kinderen opvoedt. Als u er "te weinig van bakt" (bijvoorbeeld omdat u 'xeno-' of 'homofoob' bent), worden ze weggehaald en aan een ander koppel gegeven. Indien het van CD&V-kamerlid Liesbeth Van der Auwera afhangt, bij voorkeur aan een homo-koppel, want die zijn "verdraagzamer."

Op een kier

De staat heeft dringend kinderen nodig, o.a. om de 'discriminatie' weg te werken die de 'onverdraagzame' Moeder Natuur heeft gecreëerd door van menselijke voortplanting een zaak tussen man en vrouw te maken. Vandaar dat paars het draagmoederschap wil legaliseren. Mia De Schamphelaere zei hierover vorige week in Tertio: "Voor CD&V kan draagmoederschap onder geen beding." Helaas durven ze dat bij het Vlaams Belang niet meer zeggen. Zo verklaarde VB-kamerlid Koen Bultinck op 7 juni in de kamercommissie Volksgezondheid: "Ik zeg u zeer duidelijk dat het Vlaams Belang geen absolute tegenstander is van het draagmoederschap. Onder zeer strikte regels blijft dus ook voor ons de deur op een kier staan."

Door een deur die op slot zou moeten zijn, op een kier te zetten, laat men de vijand, die de staat is, binnen. Het woord 'draagmoederschap' is een tautologie: elke moeder draagt immers haar kind. Met het woord 'draagmoederschap' wordt door politici datgene bedoeld wat men in het Engels 'surrogate motherhood' noemt. Het gaat om een surrogaat waarbij een vrouw een kind moet dragen voor een ander en waarbij de staat de vrouw die dit kind baart, vervolgens wil verplichten om het af te geven. Het vrouw-zijn wordt gereduceerd tot iets puur mechanistisch: een broedmachine of menselijke couveuse die kinderen op de wereld moet zetten voor anderen die er geen kunnen krijgen (zoals homo's) maar die volgens de overheid toch een 'gerechtvaardigde kinderwens' hebben. Daarmee is de cirkel rond en zijn we terug bij het editoriaal van Rademakers: tegenwoordig heeft blijkbaar iedereen een 'gerechtvaardigde kinderwens,' behalve "klassieke ouders die er in de opvoeding niet veel van bakken."

Seksueel genot

En kunnen holebi's dan geen goede en lieve ouders zijn? Heel de discussie spitst zich tegenwoordig daarop toe. De vraag is echter niet of iemand al dan niet een goede ouder kan zijn; de vraag is of men een door de staat afdwingbaar 'recht' op kinderen heeft omdat men (volgens de staat) een goede ouder zou zijn. Met als logische keerzijde dat anderen, die mogelijk biologische kinderen hebben, er geen 'recht' op hebben omdat ze (volgens de staat) geen goede ouders zijn. Zo maken we de staat tot een god die mensen kinderen geeft en afneemt.

Het is bedroevend dat in Vlaanderen geen enkele politieke partij de consequenties begrijpt van het debat dat vandaag woedt. Noch de christelijke die zou moeten weten wat God is, noch de liberale die zou moeten weten wat de staat is, noch een Vlaams-nationale wier historische stichters de verdediging van traditionele ethische waarden in hun vaandel voerden.

Het moederschap wordt door de overheid losgekoppeld van zwangerschap en bevalling en van het vrouw-zijn. Door homo-adoptie toe te laten wordt bovendien de specifieke rol ontkend die man en vrouw spelen in de opvoeding. Onze seksuele identiteit wordt daardoor enkel nog beschouwd als een instrument voor seksueel genot. Zo zijn we beland in de wereld die Aldous Huxley (1894-1963) reeds in 1932 zo raak beschreef in 'Brave New World.' De staat is een dictatuur geworden en heeft de samenleving zodanig georganiseerd dat mensen hun eigen identiteit verliezen. Ze merken het niet omdat de enige 'vrijheid' die hun wordt gegund, de vrijheid is op seksueel genot, met wisselende partners. Intussen worden de kinderen gekweekt in laboratoria en collectief opgevoed.

Perfide

Huxley beschreef de droom van het Grootoosten, waarin de medische techniek mogelijk maakt wat de staat onder Stalin en Hitler nog niet kon: zich tot God uitroepen. Huxley kwam uit een familie van wetenschappers. Zijn grootvader was een medewerker van Darwin, zijn vader was eveneens bioloog, zijn ene broer was embryoloog en zijn andere broer biofysicus en Nobelprijswinnaar geneeskunde. Huxley was dus goed geplaatst om te voorzien waartoe de medische wetenschap in staat zou zijn.

Het enige wat Huxley niet voorzag, was de proliferatie van de homoseksualiteit. Er lopen in zijn boek geen 'holebi's' rond die als agenten van het regime met processen dreigen tegen dissidenten. De wisselende partners in zijn "mooie nieuwe wereld" zijn heteroseksueel. Dat levert Huxley vandaag het verwijt op een 'homofoob' te zijn en de bewering, waarvoor geen bewijs bestaat, dat zijn vrouw, de Vlaamse Maria Nys, lesbisch was. Het wijst er in elk geval op dat onze Big Brother, Grootoosten genaamd, nog perfider is dan Huxley voor mogelijk hield.

22/06/05